Nos meus soños hai un home sen rostro que me persegue. Vestido de branco transparente, fermoso e cos pés de azucre. Humídase en ramas. O seu peito espido bota fume. As partes de atrás do seu corpo son invisibles.
Regreso ao mundo pensando nel, e pregúntome se esta paisaxe de fóra involucionará algún día.
3 comentarios:
Interesante sueño
hombre...blanco tranparente, pies de azucar...
fuego en su pecho...
Buena imagen!!!
besos.
Paisaxes interiores que fanse máis fermosos que a realidade.
Quén sabe se son refrexo ...
Un bico polo teu sono!
Poida que eses soños de home fermoso cos pés de azucre, sexa
o preludio dunha realidade.
Moitos biquiños.
Publicar un comentario en la entrada